Makrut (Thaise Limoen)
"Bij Makrut gaat het vooral om het aroma, niet om het sap. De bladeren en zeste geven curry's een frisse, intense citrusgeur die je meteen met de Thaise keuken associeert."
Vooral de bladeren en schil worden gebruikt om gerechten een intens citrusachtig aroma te geven.
Meer aroma dan sap
De Makrut-limoen herken je aan zijn donkergroene, bobbelige schil. De vrucht is kleiner en veel aromatischer dan de gewone limoen die we hier kennen.
In de Thaise keuken draait het bij Makrut vooral om de bladeren en de schil. Het sap wordt veel minder gebruikt dan dat van een gewone limoen. De bladeren en zeste bevatten juist de aromatische oliën die zorgen voor die typische frisse, citrusachtige geur.
De bladeren
Makrut-bladeren zijn een vaste waarde in Thaise curry’s. We gebruiken ze om tijdens het koken een frisse citruslaag aan de saus toe te voegen, zonder dat het gerecht daardoor zuur wordt.
De bladeren geven hun aroma geleidelijk af en blijven herkenbaar tussen de andere kruiden en specerijen. Daarom worden ze vaak in hun geheel of grof gesneden aan een gerecht toegevoegd.
De zeste
Ook de buitenste schil is bijzonder aromatisch. Een kleine hoeveelheid fijngeraspte zeste kan al veel geur en smaak toevoegen.
Waar gewone limoen vooral voor het zure sap wordt gebruikt, gebruiken wij Makrut dus vooral om aroma toe te voegen.
Van onze eigen boom
Voor onze groene curry plukken we de Makrut-bladeren vers van onze eigen limoenboom.
Dat lijkt misschien een klein detail, maar bij een ingrediënt dat vooral om zijn aroma wordt gebruikt, maakt versheid wel degelijk verschil.
Waarom Makrut?
Je kent de vrucht misschien onder de oudere Engelse naam Kaffir lime. Wij gebruiken liever de Thaise naam Makrut. Die naam is duidelijk, eenvoudig en sluit aan bij hoe de vrucht in Thailand wordt genoemd.
Ook bekend als: Makrut lime, Thai lime en Mauritius papeda.
